Stopiątki posiadają w swojej konstrukcji wiele elementów awaryjnych lub technologicznie przestarzałych, podnoszących koszt codziennej eksploatacji tramwaju. Podczas remontów niektóre z nich są zastępowane nowszymi, bardziej zaawansowanymi technologicznie (m.in. przetwornice statyczne zamiast wirujących), montowane są elementy ułatwiające codzienną eksploatację (m.in połówkowe pantografy, napędy drzwi IFE, wyłączniki szybkie, zintegrowane gniazda sterowania ukrotnionego) - są to jednak tylko niewielkie modyfikacje. Dopiero od 2000r rozpoczęto w ZNT T-3 poważne modernizacje stopiątek, ze zmianą układu rozruchu włącznie.
Dotychczas zmodernizowano w ten sposób 12 wagonów:

wersja I   (105N-MW).
wagony otrzymały impulsowy układ rozruchu oparty na tranzystorach IGBT, pozostawiono natomiast silniki prądu stałego. Zmodernizowane wagony posiadają także przetwornicę statyczną (produkcja Instytut Elektotechniki), nowy pulpit motorniczego ze zintegrowanym wyświetlaczem komputera pokładowego (sterowanie odbywa się za pomocą ręcznego zadajnika jazdy), nowe wózki (z dodatkowymi amortyzatorami), pupity manewrowe, zintegrowane gniazda sterowania ukrotnionego Aviotech 10-25, pantografy połówkowe OTK-2 z elektrycznym mechanizmem opuszczania pantografu (sterowanie pantografem odbywa się z pulpitu motorniczego), okna uchylne, maszyny drzwiowe IGE/IFE. Zamiast dziesiątków metrów kabli zastosowana jest szyna CAN. Zmienione jest wnętrze przedziału pasażerskiego (zastosowano wykładzinę antypolizgową, nowe siedzenia produkcji TAPS, znane z wagonów 105N2k/2000) oraz ogrzewanie (zastosowano termowentylatory).

wersja I A
Wagony 2006 i 2007 (wyprodukowane jako 105NT w 1989r).
Wagony posiadają oryginalne czterodrzwiowe pudła z trzema dużymi i dwoma małymi klapami wentylacyjnymi w dachu. Drugi wagon składu (2007) jest doczepą czynną z dodatkowym pulpitem manewrowym z przodu.
Przebudowa wagonów odbyła się w T-3 w okresie 29.08.2000-05.07.2001r. Od lipca 2001r. wagony jeździły na próbach, po raz pierwszy liniowo wyjechały 17.08.2001.
Początkowo po modernizacji pozostawiono typowe tablice informacyjne, jednak na początku kwietnia 2002r. wagony otrzymały system informacji przystankowej BUSE z wyświetlaczami

wersja I B
wagony 1363 i 1364 (wyprodukowane jako 105Na w 1991r).
Wszystkie wagony są sterownicze, posiadają oryginalne czterodrzwiowe pudło z pięcioma małymi klapami wentylacyjnymi w dachu i zamontowanymi podczas modernizacji uchylnymi oknami oraz napędy drzwi typu IFE (zainstalowane podczas poprzedniego NG). W obu wagonach mimo modernizacji pozostawiono typowe tablice kierunkowe.
Przebudowa wagonów 1363 i 1364 odbyła się w T-3 w okresie 04.2003-01.2004 (choć w rzeczywistości przez pierwsze 7 miesięcy wagony stały sobie w kąciku w ZNT T-3 i prace modernizacyjne ruszyły dopiero w listopadzie 2003r). Odbiór wagonów nastąpił w dniu 08.01.2004r (przez pierwszy tydzień oba wagony figurowały w ewidencji R-3 Mokotów, dopiero 16.01.2004 zostały przekazane na R-1 Wola). Po krótkim okresie jazd próbnych skład 1364+1363 pojawił się w dniu 05.02.2004r w ruchu liniowym (rano na dodatku na linii 24, popołudniu na dodatku na linii 26).

wersja I C
Wagony 1391''' i 1392" (wagon 1392" wyprodukowany jako 105Nb/e w 1994r, wagon 1391''' był złożony w 1998r. w ZNT T-3 z pudła typu 105Na (prod. 1997r.) i aparatury elektrycznej typu 105Nb/e - stąd był oznaczony jako 105Nb/e)
Oba wagony są sterownicze, posiadają pudła trzydrzwiowe z napędami drzwi IFE (przebudowane z czterodrzwiowych) oraz pięcioma małymi klapami wentylacyjnymi w dachu.
Skład 1392"+1391''' (przebudowany w okresie 10.2001-06.2002) po raz pierwszy po modernizacji wyjechał liniowo 24.07.2002r. (linia 25).

wersja II   (105N-MWAs)
Wagony 2008 i 2009, wyprodukowane jako 106Na w 1992r.
Zastosowano impulsowy układ rozruchu oparty na tranzystorach IGBT z układem falownikowym i 4 silnikami asynchronicznymi prądu przemiennego STDa-200L4 o mocy 50kW każdy (prod. EMIT Żychlin). Zamontowano przetwornicę statyczną nowego typu (produkcja Instytut Elektotechniki), zamontowano zintegrowane gniazda sterowania ukrotnionego Aviotech 10-25 (w obu wagonach z przodu i tyłu), zamontowano pantografy połówkowe OTK-2 z elektrycznym mechanizmem opuszczania pantografu (sterowanie pantografem odbywa się z pulpitu motorniczego). Wymieniono pulpit (zainstalowano m.in. zintegrowany wyświetlacz komputera) - sterowanie odbywa się za pomocą ręcznego zadajnika jazdy. Z tyłu obu wagonów (oba wagony pozostały sterowniczymi) zainstalowano nowe pulpity do jazdy manewrowej. Co ciekawe podczas modernizacji wagonów nie wymieniono ani nie zmodernizowano wózków jezdnych. Zmieniono sposób ogrzewania wagonów (zastosowano termowentylatory), wymieniono okna przesuwne na uchylne, zastosowano napędy drzwi typu IGE z plastikowymi płatami drzwiowymi oraz przyciskami do otwierania drzwi przez pasażera (zewnetrzne nowego typu, wewnętrzne - identyczne jak w 105N2k/2000). Odnowiono całkowicie wnętrze, m.in. montując nowe siedzenia prod. Taps (jak w 105N2k/2000).
Przebudowa wagonów odbyła się w T-3 w okresie 2000-03.2003 (przy czym przez pierwsze 2 lata na R-1 wykonano tylko niewielki zakres prac modernizacyjnych, przebudowa ruszyła w pełni dopiero po oficjalnym przekazaniu wagonów do ZNT T-3 w dn.03.07.2002r). Od marca 2003r. wagony (połączone w odwrotnej niż dotychczas kolejności) jeździły na próbach. Na początku października wagony uzyskały homologację i w dniu 24.10.2003 wyjechały po raz pierwszy liniowo. Niestety okazało się że wagony są wysoce awaryjne i po kilku miesiącach nieregularnej eksploatacji zostały w styczniu 2004r. odstawione na R-1 Wola celem dokonania przez Instytut Elektrotechniki niezbędnych poprawek. Na przełomie lipca i sierpnia 2004r. skład powrócił do ruchu liniowego, nadal jednak kursując z przerwami. 14 stycznia 2005r skład został przeniesiony na zajezdnię R-2 Praga (gdzie dołączył do pozostałych dwóch stopiątek z silnikami prądu przemiennego - 105Nz). Po dokonaniu dalszych poprawek w aparaturze i układach sterowania znacząco spadła awaryjność wagonów - obecnie skład 2008+2009 regularnie kursuje w ruchu liniowym.

wersja III   (105N2k)
Wagony otrzymały impulsowy układ rozruchu oparty na tyrystorach GTO (projekt Instytut Elektrotechniki, produkcja Woltan), identyczny jak w wagonach 105N2k. Zamontowano typowy dla modernizowanych wagonów nowy pulpit motorniczego ze zintegrowanym wyświetlaczem komputera pokładowego (sterowanie odbywa się za pomocą ręcznego zadajnika jazdy), zintegrowane gniazda sterowania ukrotnionego Aviotech 10-25, zamiast dziesiątków metrów kabli zastosowana jest szyna CAN. Wagony posiadają pantografy połówkowe OTK-2 z elektrycznym mechanizmem opuszczania pantografu (sterowanie pantografem odbywa się z pulpitu motorniczego), maszyny drzwiowe IFE, pulpity manewrowe oraz uchylne okna. Zmienione jest wnętrze przedziału pasażerskiego (wykładzina antypoślizgowa, nowe siedzenia produkcji TAPS, znane z wagonów 105N2k/2000, ustawione w klasyczny sposób oraz ogrzewanie (zamiast dotychczasowych grzałek zastosowano termowentylatory), zamontowany jest system informacji pasażerskiej BUSE z wyświetlaczami. Wszystkie wagony tej wersji są nadal sterownicze.

wersja III A   (105N2k,   wersja V)
Wagony 2010 i 2011 (wyprodukowane jako 105N1k w 1995r).
Wagony posiadają oryginalne pudła trzydrzwiowe, oba są sterownicze. Podczas przebudowy wymieniono aparaturę, natomiast bez zmian pozostawiono fabrycznie już zamontowane pantografy połówkowe OTK-2 z elektrycznym mechanizmem opuszczania pantografu (sterowanie pantografem odbywa się z pulpitu motorniczego), maszyny drzwiowe IFE, pulpity manewrowe i uchylne okna. We wnętrzu przedziału pasażerskiego zmieniono ogrzewanie oraz wymieniono siedzenia na wyściełane tkaniną prod. TAPS - obecnie są one ustawione w klasyczny sposób (podczas przebudowy zlikwidowano podwójne 3-4 siedzenie po lewej stronie).
Skład 2010+2011 (przebudowany w okresie 08.2004-01.2005) przez dłuższy czas był w fazie jazd próbnych (co wynikało z testowania odmiennej od dotychczasowych modernizacji aparatury), pierwszy raz wyjechał liniowo 14.03.2005r (linia 1).

wersja III B   (105N2k,   wersja VI)
Wagony 1386 i 1390 (wyprodukowane jako 105Nb w 1993r.).
Oba wagony są sterownicze, posiadają oryginalne czterodrzwiowe pudło z pięcioma małymi klapami wentylacyjnymi w dachu i zamontowanymi podczas modernizacji uchylnymi oknami, napędy drzwi typu IFE (zainstalowane podczas poprzedniego NG). Wagony posiadają aparaturę typową dla 105N2k, od poprzedniej wersji modernizacji (oraz od innych wersji wagonów 105N2k) odróżniają się nieznacznie zmienionym ustawieniem przekształtnika i oporników hamowania (sama aparatura jest identyczna). Pozostałe modyfikowane elementy (pulpit motorniczego, pulpit manewrowy, pantografy OTK-2, wykładzina podłogowa, siedzenia i ogrzewanie przedziału pasażerskiego) są takie same jak w pozostałych modernizowanych wagonach.
Przebudowa wagonów 1386 i 1390 odbyła się w T-3 w okresie 10.2005-02.2006. Próby ruchowe rozpoczęto w lutym 2006r. - poza T-3 pierwszy raz skład 1390+1386 wyjechał w dniu 25.02.2006r. Dzień wcześniej (24.02.2006r.) oba wagony zostały przekazane z R-3 Mokotów na R-1 Wola. Próby na mieście trwały krótko - już 27.02.2006r. zmodernizowany skład pojawił się w ruchu liniowym (linia 8).